Η ευκαιρία των Παπανικολάου και Σλούκα
Το "next best thing" του ελληνικού μπάσκετ, Κώστας Παπανικολάου και ο νέος Διαμαντίδης, Κώστας Σλούκας. Το μέλλον του αθλήματος στην χώρα μας βρίσκεται στον Ολυμπιακό. Αμφότεροι την επόμενη σεζόν θα πάρουν πολλές ευκαιρίες, οπότε χρειάζεται να αδράξουν το μομέντουμ και να αποδείξουν την αξία τους. Γράφει στο σχόλιο του ο Νότης Ψιλόπουλος.
Ακόμη είναι νωρίς για να ξέρουμε το πως θα διαμορφωθεί το ερυθρόλευκο ρόστερ για την επόμενη σεζόν, όμως, ξέρουμε κάποια δεδομένα, όπως ότι θα υπάρξει μείωση στο μπάτζετ (κοντά στο 30%), ενώ όπως φαίνεται οι Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος δεν θα αφήσουν την ομάδα στην τύχη της. Όπερ και σημαίνει πως ναι μεν μπορεί να έφυγαν -φύγουν- ορισμένοι σπουδαίοι παίκτες από το σύνολο, αλλά σίγουρα θα έρθουν κάποιοι άλλοι. Βλέποντας, πάντως, τις εξελίξεις με μία θετική ματιά, είναι ευκαιρία να αδράξουν το "timing", την στιγμή ελληνιστί, οι νεαροί και ταλαντούχοι αθλητές των Πειραιωτών, όπως οι Κώστας Παπανικολάου και Κώστας Σλούκας. Άλλωστε αποτελούν το μέλλον του μπάσκετ στην χώρα μας.
Ο Ολυμπιακός τα προηγούμενα χρόνια φρόντισε να ενισχύσει με δαπανηρές μεταγραφές τόσο το παρόν (π.χ. Παπαλουκάς, Τσίλντρες), όσο και το μέλλον της ομάδας. Και όταν αναφερόμαστε στο "αύριο" των ερυθρολεύκων επικεντρωνόμαστε κυρίως σε δύο παίκτες. Στον 21χρονο (1/8/1990) σμολ-φόργουορντ, Κώστα Παπανικολάου και στον επίσης 21χρονο (15/1/1990) πλέι-μέικερ, Κώστα Σλούκα. Δύο νεαροί μπασκετμπολίστες οι οποίοι γεννήθηκαν στις αρχές των "90's", στην δεκαετία όπου οι Πειραιώτες έχτισαν την δική τους δυναστεία σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Μπορεί την ερυθρόλευκη "χρυσή" πενταετία με τα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1993-1997) να μην την θυμούνται καλά, καθώς αμφότεροι τότε ήταν πιτσιρικάδες, αλλά το σίγουρο είναι πως ο Ολυμπιακός την επόμενης σεζόν (2011-2012) θα περιμένει αρκετά από εκείνους. Ύστερα από τις τελευταίες εξελίξεις τόσο στα διοικητικά της πειραϊκής ΚΑΕ, όσο και με τις αλλαγές παικτών, θέλοντας και μη, η νοοτροπία δημιουργίας του ρόστερ ολίγον θα αλλάξει. Και σε αυτό θα παίξει βασικό ρόλο η μείωση του μπάτζετ, διότι ναι μεν δεν θα δοθούν τα πολλά λεφτά που δαπανήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά θα γίνει μία καλύτερη αξιολόγηση και μία προσπάθεια ώστε η ομάδα να ενισχυθεί με περισσότερο οικονομικές και εύστοχες επιλογές. Παράλληλα, κρίνεται δεδομένο πως θα δοθούν περισσότερες ευκαιρίες από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς (όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει στην τεχνική ηγεσία των Πειραιωτών) τόσο στον Κώστα Παπανικολάου, όσο και στον Κώστα Σλούκα, με τον νεαρό γκαρντ να επιστρέφει στο μεγάλο λιμάνι, ύστερα από μία εντυπωσιακή σεζόν που έκανε με τον Άρη παίζοντας ως δανεικός στην Θεσσαλονίκη.
Παπανικολάου: το "next best thing" του ελληνικού μπάσκετ
Ο Κώστας Παπανικολάου ανακοινώθηκε από την πειραϊκή ΚΑΕ στις 14 Σεπτεμβρίου του 2009, υπογράφοντας με τον Ολυμπιακό τετραετές συμβόλαιο έως και το 2014, με ετήσιες οικονομικές αποδοχές που φτάνουν τις 250.000 ευρώ. Οι Αγγελόπουλοι πιστεύοντας στο ταλέντο του, για έναν παίκτη που χαρακτηρίζεται ως το "next best thing" του ελληνικού μπάσκετ, ξόδεψαν το ποσό των 950.000 ευρώ για να τον αγοράσουν από τον Άρη, κερδίζοντας σε αυτή την μεταγραφική μάχη τον Παναθηναϊκό ο οποίος τότε επίσης ενδιαφερόταν για τον νεαρό φόργουορντ. Εκείνο το καλοκαίρι ο "Παπ" είχε κάνει πράγματα και θαύματα με τις Εθνικές μας ομάδες. Ήταν ο μεγάλος ηγέτης στην Εφήβων όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Νέα Ζηλανδία, ενώ ήταν και ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Νέων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Ρόδο. Εκεί, όχι μόνο αναδείχθηκε στον MVP της διοργάνωσης, αλλά έφτασε και στην πρώτη θέση του βάθρου με τα γαλανόλευκα κατακτώντας το τρόπαιο.
Στην πρώτη του χρονιά (2009-2010) στον Πειραιά, προερχόμενος από μία σεζόν (2008-2009) όπου είχε πάρει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής στον Άρη, στον Ολυμπιακό δεν κατάφερε να ξεχωρίσει έχοντας για προπονητή τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Και ο "Δράκος" πολύ λογικά δεν μπορούσε να του δώσει μπόλικο χρόνο συμμετοχής έχοντας τον Τζος Τσίλντρες στο "3", ο οποίος ήταν καταπληκτικός στην δεύτερη του χρονιά στο μεγάλο λιμάνι. Σε εκείνη την σεζόν στην Ευρωλίγκα, στην οποία οι ερυθρόλευκοι έφτασαν μέχρι και στον τελικό της διοργάνωσης, ο Κώστας Παπανικολάου έπαιξε μόλις σε 6 ματς, έχοντας μέσο όρο χρόνο συμμετοχής 6 λεπτά και 0.8 πόντους. Αγωνιστικά έδειχνε, ολίγον, τρακαρισμένος. Ήταν, όμως, λογικό, καθώς, πλέον, έφτασε να παίζει στο υψηλότερο επίπεδο και εκεί οι απαιτήσεις αυξάνονται, οπότε δεν είναι εύκολο να ανταποκριθείς άμεσα.
Ύστερα από την πρώτη "κρυάδα", μετά από την πρώτη του σεζόν με τον Ολυμπιακό, στον Πειραιά ήρθε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος θέλοντας και μη του έδωσε θέση βασικού στο σχήμα. Και λέμε θέλοντας και μη, διότι η επιλογή του Ντούντα στο "3", ο Μάρκο Κέσελ, ήταν απογοητευτικός, σε αντίθεση με τον Έλληνα φόργουορντ ο οποίος πάλευε και προσπαθούσε, έχοντας την διάθεση να προσφέρει ό,τι καλύτερο. Έτσι λοιπόν την σεζόν 2010-2011 ο Κώστας Παπανικολάου έφτασε στο σημείο να ξεκινάει "πενταδάτος" στα 14 από τα 16 ματς Ευρωλίγκας των ερυθρολεύκων, ο μέσος όρος συμμετοχής του έφτασε κοντά στα 14 λεπτά και οι πόντοι του έγιναν 3.9. Όμως, άποψη μου είναι, πως παρά το γεγονός πως ο Σέρβος τεχνικός του έδωσε ευκαιρίες, ο Τρικαλινός φόργουορντ δεν αντεπεξήλθε απόλυτα στις απαιτήσεις. Έκανε μόλις ένα σούπερ ματς κόντρα στην Μάλαγα στο ΣΕΦ (24π, 6ρ), ενώ στα υπόλοιπα δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, να προσφέρει το κάτι παραπάνω. Δεν έκανε καλή χρονιά, αυτή είναι η αλήθεια. Περιμένουμε, λοιπόν, πολλά περισσότερα από εκείνον. Διαθέτει το ταλέντο, τις προδιαγραφές, τις δυνατότητες να κάνει μεγάλη καριέρα στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά χρειάζεται να δουλέψει πάρα πολύ, τόσο για να βελτιώσει τις ικανότητες του, όσο και τις αδυναμίες του. Είναι κρίμα να μείνει στάσιμος. Είναι αθλητικός και αλτικός, αλλά δεν φτάνουν μόνο αυτά.
Σε μία εποχή όπου το ελληνικό μπάσκετ παρουσιάζει έλλειψη τόσο στην ποσότητα νεαρών καλών γηγενών παικτών, όσο και στην θέση του σμολ-φόργουορντ, ο Κώστας Παπανικολάου έχει μία μεγάλη ευκαιρία ώστε να πραγματοποιήσει μία μεγάλη καριέρα τόσο με τον Ολυμπιακό, όσο και με την Εθνική μας ομάδα. Χρειάζεται, όμως, να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό του, να δουλέψει σκληρά στις προπονήσεις, να διαθέτει περισσότερα κίνητρα, όνειρα, φιλοδοξίες και θέληση ώστε να γίνει καλύτερος. Στην επίθεση χρειάζεται να βελτιώσει το σουτ, είτε από μέση απόσταση, είτε από την περιφέρεια, να δουλέψει πάνω στην ντρίμπλα, στην διείσδυση, στις κινήσεις κοντά στο καλάθι και στο "ένας εναντίον ενός". Στην άμυνα πρέπει να παίζει περισσότερο αφοσιωμένα, να βγάλει πάθος, νεύρο και τσαμπουκά. Πάνω απ' όλα, όμως, και στις δύο πλευρές του παιχνιδιού χρειάζεται να λειτουργεί με απόλυτη συγκέντρωση και να μην αφαιρείται.
Γενικά, "απαγορεύεται" να πάρουν... αέρα τα μυαλά του, να "ξεφύγει" από το μπάσκετ και να τον επηρεάσει η καλή ζωή στην Αθήνα. Όλοι καταλαβαίνεται τι εννοώ. Χαμηλοί τόνοι, λίγα λόγια και πολύ προπόνηση, δουλεύοντας με επαγγελματισμό. Πλέον, δεν είναι παιδάκι, έγινε άντρας και χρειάζεται να πάρει πρωτοβουλίες και να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο Ολυμπιακός της επόμενης σεζόν είναι η μεγάλη του ευκαιρία. Ας την αρπάξει από τα "μαλλιά" και ας γίνει η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Το μέλλον του ανήκει αρκεί να το πιστέψει. Ήρθε η ώρα ώστε να δικαιώσει τόσο τον τίτλο του "next best thing του ελληνικού μπάσκετ", τον οποίο του έχουν "κολλήσει" πολλοί Έλληνες και οι Ευρωπαίοι ειδήμονες του αθλήματος, όσο και εκείνους (ειδικά τους Αγγελόπουλους) που τον πίστεψαν και τον έφεραν στον Πειραιά.
Σλούκας: ο νέος Διαμαντίδης
Ξέρω πως οι οπαδοί του Ολυμπιακού "μισείτε" τον Διαμαντίδη, αλλά ξέρω επίσης πως υπάρχουν και πολλοί υγιείς φίλαθλοι του Ολυμπιακοί οι οποίοι αναγνωρίζουν την αδιαμφισβήτητη αξία του. Είναι παιχταράς τέλος. Για εμένα ο Διαμαντίδης είναι πρώτα ο Διαμαντίδης της Εθνικής μου ομάδας και μετά του Παναθηναϊκού. Άλλωστε, ο 31χρονος γκαρντ στην Καστοριά μεγάλωσε και ούτε υπήρξε ποτέ "βάζελος" και ούτε έγινε. Την δουλειά του κάνει και την κάνει πάρα πολύ καλά. Σέβομαι την ενδεχόμενη αντίθεση άποψη ορισμένων, αλλά σεβαστείτε και την δική μου. Το ότι ο Διαμαντίδης δεν ήρθε στον Πειραιά το καλοκαίρι του 2004, πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες γκάφες στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και ανήκει στην τότε ερυθρόλευκη διοίκηση.
Για την ιστορία, ο Ολυμπιακός, τότε, είχε έρθει σε συμφωνία τόσο με τον Ηρακλή για την μεταγραφή του παίκτη, όσο και με τον Διαμαντίδη, ο οποίος είχε εκφράσει την προτίμηση του να φορέσει τα ερυθρόλευκα, παρά και το επίσης ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού. Και αυτό είναι αλήθεια. Τι χάλασε την μεταγραφή; Ο Ηρακλής βλέποντας τους "αιώνιους" να "καίγονται" για τον Διαμαντίδη, παρά το γεγονός πως είχε συμφωνήσει σε όλα προφορικά με τους ερυθρόλευκους, αύξησε το κόστος της μετακίνησης την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα ο Σωκράτης Κόκκαλης να "αγριέψει" και να βάζει τέλος (!) στην διαπραγμάτευση. Οπότε, έμεινε μόνο ο Παναθηναϊκός και τον πήρε. Μία κίνηση που έμελλε να στιγματίσει το ρου της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.
Γιατί ανέφερα αυτή την ιστορία; Διότι ο Κώστας Σλούκας, ο οποίος προέρχεται από μία εξαιρετική σεζόν παίζοντας ως δανεικός στον Άρη (8.3π, 3ασ, 3,1ρ), επιστρέφει στον Ολυμπιακό για την τελευταία του χρονιά (το συμβόλαιο του λήγει το 2012) με τα ερυθρόλευκα. Χαρακτηρίζεται ως ο καλύτερος Έλληνας γκαρντ από τη νέα γενιά, ο οποίος μπορεί να αγωνιστεί τόσο στο "1", όσο και στο "2" με τους ειδικούς να σχολιάζουν πως έχει όλα τα στοιχεία στο παιχνίδι του ώστε να αποτελέσει τον Δημήτρη Διαμαντίδη της νέας δεκαετίας. Εξαιρετικός δημιουργός, ξέρει να "διαβάζει" το παιχνίδι του αντιπάλου, σπουδαίος χειριστής της μπάλας, πολύ καλός στην άμυνα, βοηθάει στα ριμπάουντ, παίζοντας ώριμα παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ένας πλέι-μέικερ που χαρακτηρίζεται για το αγωνιστικό του θράσος, δεν "μασάει" στα δύσκολα, αποτελεί εγγύηση από την γραμμή των βολών, ενώ έχει βελτιώσει αρκετά και το σουτ από την περιφέρεια, όντας επίσης -κατά σύμπτωση- αριστερόχειρας, αν και αυτό μικρή σημασία έχει, απλά το αναφέρουμε. Στα μειονεκτήματα το ότι είναι λίγο αργός, του λείπει η "έκρηξη", δεν αρέσκεται σε πολλές διεισδύσεις, ενώ χρειάζεται και να δυναμώσει το κορμί του. Μπορεί να δουλέψει πάνω σε αυτά όμως και να βελτιωθεί ώστε να γίνει ακόμη καλύτερος. Στον Πειραιά χρειάζεται να αξιοποιηθεί και να μην "χαθεί" ως ένα ακόμη ανεκμετάλλευτο ταλέντο.
Είναι μόλις, 21 ετών και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Με θέληση, αφοσίωση και με πολύ δουλειά στις προπονήσεις, διαθέτει τις προδιαγραφές και το ταλέντο όχι μόνο να φτάσει -με τα χρόνια- στο επίπεδο του Δημήτρη Διαμαντίδη ή του Θοδωρή Παπαλουκά, αλλά γιατί όχι και να μην τους ξεπεράσει; Στα 21 του ο Διαμαντίδης ήταν στον Ηρακλή και τον γνώριζαν ελάχιστοι, ενώ στα 21 του ο Παπαλουκάς ήταν στην Δάφνη! Στα 21 του ο Σλούκας, όμως, είναι στον Ολυμπιακό και έχει ένα εξαιρετικό περιβάλλον και έναν σπουδαίο προπονητή όπως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς (αναμένεται να συνεχίσει) ώστε να δουλέψει και να βελτιωθεί περισσότερο.
Ήδη ο Κώστας Σλούκας έχει δείξει ορισμένα σπουδαία δείγματα γραφής, είτε στις μικρότερες κατηγορίες των Εθνικών μας ομάδων, είτε πρόσφατα με τον Άρη που έπαιξε ως δανεικός. Την ερχόμενη σεζόν (2011-2012) θα έχει και εκείνος, όπως και ο Κώστας Παπανικολάου, την μεγάλη ευκαιρία ώστε να πάρουν περισσότερο χρόνο συμμετοχής και να αποδείξουν την αξία τους σε μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Η όλη αυτή "κρίση" που έχει αγγίξει το άθλημα στην χώρα μας, σίγουρα θα δώσει την ευκαιρία ώστε να λάμψουν και τα νέα αστέρια του ελληνικού μπάσκετ. Και οι Πειραιώτες έχουν την τύχη και την χαρά να διαθέτουν τους δύο καλύτερους νέους Έλληνες μπασκετμπολίστες στο ρόστερ τους. Αμφότεροι μπορούν να αποτελέσουν ένα δίδυμο το οποίο μελλοντικά θα κάνει θραύση σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αρκεί να το πιστέψουν, να δουλέψουν, να βελτιωθούν μέσω των προπονήσεων ώστε να υπάρξει η επιθυμητή αγωνιστική τους εξέλιξη. Η χρονική συγκυρία είναι ιδανική, οπότε... αδράξτε το μομέντουμ!
www.redplanet.gr
Μπορεί την ερυθρόλευκη "χρυσή" πενταετία με τα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1993-1997) να μην την θυμούνται καλά, καθώς αμφότεροι τότε ήταν πιτσιρικάδες, αλλά το σίγουρο είναι πως ο Ολυμπιακός την επόμενης σεζόν (2011-2012) θα περιμένει αρκετά από εκείνους. Ύστερα από τις τελευταίες εξελίξεις τόσο στα διοικητικά της πειραϊκής ΚΑΕ, όσο και με τις αλλαγές παικτών, θέλοντας και μη, η νοοτροπία δημιουργίας του ρόστερ ολίγον θα αλλάξει. Και σε αυτό θα παίξει βασικό ρόλο η μείωση του μπάτζετ, διότι ναι μεν δεν θα δοθούν τα πολλά λεφτά που δαπανήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά θα γίνει μία καλύτερη αξιολόγηση και μία προσπάθεια ώστε η ομάδα να ενισχυθεί με περισσότερο οικονομικές και εύστοχες επιλογές. Παράλληλα, κρίνεται δεδομένο πως θα δοθούν περισσότερες ευκαιρίες από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς (όλα δείχνουν πως θα συνεχίσει στην τεχνική ηγεσία των Πειραιωτών) τόσο στον Κώστα Παπανικολάου, όσο και στον Κώστα Σλούκα, με τον νεαρό γκαρντ να επιστρέφει στο μεγάλο λιμάνι, ύστερα από μία εντυπωσιακή σεζόν που έκανε με τον Άρη παίζοντας ως δανεικός στην Θεσσαλονίκη.
Παπανικολάου: το "next best thing" του ελληνικού μπάσκετ
Ο Κώστας Παπανικολάου ανακοινώθηκε από την πειραϊκή ΚΑΕ στις 14 Σεπτεμβρίου του 2009, υπογράφοντας με τον Ολυμπιακό τετραετές συμβόλαιο έως και το 2014, με ετήσιες οικονομικές αποδοχές που φτάνουν τις 250.000 ευρώ. Οι Αγγελόπουλοι πιστεύοντας στο ταλέντο του, για έναν παίκτη που χαρακτηρίζεται ως το "next best thing" του ελληνικού μπάσκετ, ξόδεψαν το ποσό των 950.000 ευρώ για να τον αγοράσουν από τον Άρη, κερδίζοντας σε αυτή την μεταγραφική μάχη τον Παναθηναϊκό ο οποίος τότε επίσης ενδιαφερόταν για τον νεαρό φόργουορντ. Εκείνο το καλοκαίρι ο "Παπ" είχε κάνει πράγματα και θαύματα με τις Εθνικές μας ομάδες. Ήταν ο μεγάλος ηγέτης στην Εφήβων όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Νέα Ζηλανδία, ενώ ήταν και ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Νέων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Ρόδο. Εκεί, όχι μόνο αναδείχθηκε στον MVP της διοργάνωσης, αλλά έφτασε και στην πρώτη θέση του βάθρου με τα γαλανόλευκα κατακτώντας το τρόπαιο.
Στην πρώτη του χρονιά (2009-2010) στον Πειραιά, προερχόμενος από μία σεζόν (2008-2009) όπου είχε πάρει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής στον Άρη, στον Ολυμπιακό δεν κατάφερε να ξεχωρίσει έχοντας για προπονητή τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Και ο "Δράκος" πολύ λογικά δεν μπορούσε να του δώσει μπόλικο χρόνο συμμετοχής έχοντας τον Τζος Τσίλντρες στο "3", ο οποίος ήταν καταπληκτικός στην δεύτερη του χρονιά στο μεγάλο λιμάνι. Σε εκείνη την σεζόν στην Ευρωλίγκα, στην οποία οι ερυθρόλευκοι έφτασαν μέχρι και στον τελικό της διοργάνωσης, ο Κώστας Παπανικολάου έπαιξε μόλις σε 6 ματς, έχοντας μέσο όρο χρόνο συμμετοχής 6 λεπτά και 0.8 πόντους. Αγωνιστικά έδειχνε, ολίγον, τρακαρισμένος. Ήταν, όμως, λογικό, καθώς, πλέον, έφτασε να παίζει στο υψηλότερο επίπεδο και εκεί οι απαιτήσεις αυξάνονται, οπότε δεν είναι εύκολο να ανταποκριθείς άμεσα.
Ύστερα από την πρώτη "κρυάδα", μετά από την πρώτη του σεζόν με τον Ολυμπιακό, στον Πειραιά ήρθε ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος θέλοντας και μη του έδωσε θέση βασικού στο σχήμα. Και λέμε θέλοντας και μη, διότι η επιλογή του Ντούντα στο "3", ο Μάρκο Κέσελ, ήταν απογοητευτικός, σε αντίθεση με τον Έλληνα φόργουορντ ο οποίος πάλευε και προσπαθούσε, έχοντας την διάθεση να προσφέρει ό,τι καλύτερο. Έτσι λοιπόν την σεζόν 2010-2011 ο Κώστας Παπανικολάου έφτασε στο σημείο να ξεκινάει "πενταδάτος" στα 14 από τα 16 ματς Ευρωλίγκας των ερυθρολεύκων, ο μέσος όρος συμμετοχής του έφτασε κοντά στα 14 λεπτά και οι πόντοι του έγιναν 3.9. Όμως, άποψη μου είναι, πως παρά το γεγονός πως ο Σέρβος τεχνικός του έδωσε ευκαιρίες, ο Τρικαλινός φόργουορντ δεν αντεπεξήλθε απόλυτα στις απαιτήσεις. Έκανε μόλις ένα σούπερ ματς κόντρα στην Μάλαγα στο ΣΕΦ (24π, 6ρ), ενώ στα υπόλοιπα δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, να προσφέρει το κάτι παραπάνω. Δεν έκανε καλή χρονιά, αυτή είναι η αλήθεια. Περιμένουμε, λοιπόν, πολλά περισσότερα από εκείνον. Διαθέτει το ταλέντο, τις προδιαγραφές, τις δυνατότητες να κάνει μεγάλη καριέρα στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά χρειάζεται να δουλέψει πάρα πολύ, τόσο για να βελτιώσει τις ικανότητες του, όσο και τις αδυναμίες του. Είναι κρίμα να μείνει στάσιμος. Είναι αθλητικός και αλτικός, αλλά δεν φτάνουν μόνο αυτά.
Σε μία εποχή όπου το ελληνικό μπάσκετ παρουσιάζει έλλειψη τόσο στην ποσότητα νεαρών καλών γηγενών παικτών, όσο και στην θέση του σμολ-φόργουορντ, ο Κώστας Παπανικολάου έχει μία μεγάλη ευκαιρία ώστε να πραγματοποιήσει μία μεγάλη καριέρα τόσο με τον Ολυμπιακό, όσο και με την Εθνική μας ομάδα. Χρειάζεται, όμως, να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό του, να δουλέψει σκληρά στις προπονήσεις, να διαθέτει περισσότερα κίνητρα, όνειρα, φιλοδοξίες και θέληση ώστε να γίνει καλύτερος. Στην επίθεση χρειάζεται να βελτιώσει το σουτ, είτε από μέση απόσταση, είτε από την περιφέρεια, να δουλέψει πάνω στην ντρίμπλα, στην διείσδυση, στις κινήσεις κοντά στο καλάθι και στο "ένας εναντίον ενός". Στην άμυνα πρέπει να παίζει περισσότερο αφοσιωμένα, να βγάλει πάθος, νεύρο και τσαμπουκά. Πάνω απ' όλα, όμως, και στις δύο πλευρές του παιχνιδιού χρειάζεται να λειτουργεί με απόλυτη συγκέντρωση και να μην αφαιρείται.
Γενικά, "απαγορεύεται" να πάρουν... αέρα τα μυαλά του, να "ξεφύγει" από το μπάσκετ και να τον επηρεάσει η καλή ζωή στην Αθήνα. Όλοι καταλαβαίνεται τι εννοώ. Χαμηλοί τόνοι, λίγα λόγια και πολύ προπόνηση, δουλεύοντας με επαγγελματισμό. Πλέον, δεν είναι παιδάκι, έγινε άντρας και χρειάζεται να πάρει πρωτοβουλίες και να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο Ολυμπιακός της επόμενης σεζόν είναι η μεγάλη του ευκαιρία. Ας την αρπάξει από τα "μαλλιά" και ας γίνει η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Το μέλλον του ανήκει αρκεί να το πιστέψει. Ήρθε η ώρα ώστε να δικαιώσει τόσο τον τίτλο του "next best thing του ελληνικού μπάσκετ", τον οποίο του έχουν "κολλήσει" πολλοί Έλληνες και οι Ευρωπαίοι ειδήμονες του αθλήματος, όσο και εκείνους (ειδικά τους Αγγελόπουλους) που τον πίστεψαν και τον έφεραν στον Πειραιά.
Σλούκας: ο νέος Διαμαντίδης
Ξέρω πως οι οπαδοί του Ολυμπιακού "μισείτε" τον Διαμαντίδη, αλλά ξέρω επίσης πως υπάρχουν και πολλοί υγιείς φίλαθλοι του Ολυμπιακοί οι οποίοι αναγνωρίζουν την αδιαμφισβήτητη αξία του. Είναι παιχταράς τέλος. Για εμένα ο Διαμαντίδης είναι πρώτα ο Διαμαντίδης της Εθνικής μου ομάδας και μετά του Παναθηναϊκού. Άλλωστε, ο 31χρονος γκαρντ στην Καστοριά μεγάλωσε και ούτε υπήρξε ποτέ "βάζελος" και ούτε έγινε. Την δουλειά του κάνει και την κάνει πάρα πολύ καλά. Σέβομαι την ενδεχόμενη αντίθεση άποψη ορισμένων, αλλά σεβαστείτε και την δική μου. Το ότι ο Διαμαντίδης δεν ήρθε στον Πειραιά το καλοκαίρι του 2004, πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες γκάφες στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και ανήκει στην τότε ερυθρόλευκη διοίκηση.
Για την ιστορία, ο Ολυμπιακός, τότε, είχε έρθει σε συμφωνία τόσο με τον Ηρακλή για την μεταγραφή του παίκτη, όσο και με τον Διαμαντίδη, ο οποίος είχε εκφράσει την προτίμηση του να φορέσει τα ερυθρόλευκα, παρά και το επίσης ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού. Και αυτό είναι αλήθεια. Τι χάλασε την μεταγραφή; Ο Ηρακλής βλέποντας τους "αιώνιους" να "καίγονται" για τον Διαμαντίδη, παρά το γεγονός πως είχε συμφωνήσει σε όλα προφορικά με τους ερυθρόλευκους, αύξησε το κόστος της μετακίνησης την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα ο Σωκράτης Κόκκαλης να "αγριέψει" και να βάζει τέλος (!) στην διαπραγμάτευση. Οπότε, έμεινε μόνο ο Παναθηναϊκός και τον πήρε. Μία κίνηση που έμελλε να στιγματίσει το ρου της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.
Γιατί ανέφερα αυτή την ιστορία; Διότι ο Κώστας Σλούκας, ο οποίος προέρχεται από μία εξαιρετική σεζόν παίζοντας ως δανεικός στον Άρη (8.3π, 3ασ, 3,1ρ), επιστρέφει στον Ολυμπιακό για την τελευταία του χρονιά (το συμβόλαιο του λήγει το 2012) με τα ερυθρόλευκα. Χαρακτηρίζεται ως ο καλύτερος Έλληνας γκαρντ από τη νέα γενιά, ο οποίος μπορεί να αγωνιστεί τόσο στο "1", όσο και στο "2" με τους ειδικούς να σχολιάζουν πως έχει όλα τα στοιχεία στο παιχνίδι του ώστε να αποτελέσει τον Δημήτρη Διαμαντίδη της νέας δεκαετίας. Εξαιρετικός δημιουργός, ξέρει να "διαβάζει" το παιχνίδι του αντιπάλου, σπουδαίος χειριστής της μπάλας, πολύ καλός στην άμυνα, βοηθάει στα ριμπάουντ, παίζοντας ώριμα παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ένας πλέι-μέικερ που χαρακτηρίζεται για το αγωνιστικό του θράσος, δεν "μασάει" στα δύσκολα, αποτελεί εγγύηση από την γραμμή των βολών, ενώ έχει βελτιώσει αρκετά και το σουτ από την περιφέρεια, όντας επίσης -κατά σύμπτωση- αριστερόχειρας, αν και αυτό μικρή σημασία έχει, απλά το αναφέρουμε. Στα μειονεκτήματα το ότι είναι λίγο αργός, του λείπει η "έκρηξη", δεν αρέσκεται σε πολλές διεισδύσεις, ενώ χρειάζεται και να δυναμώσει το κορμί του. Μπορεί να δουλέψει πάνω σε αυτά όμως και να βελτιωθεί ώστε να γίνει ακόμη καλύτερος. Στον Πειραιά χρειάζεται να αξιοποιηθεί και να μην "χαθεί" ως ένα ακόμη ανεκμετάλλευτο ταλέντο.
Είναι μόλις, 21 ετών και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Με θέληση, αφοσίωση και με πολύ δουλειά στις προπονήσεις, διαθέτει τις προδιαγραφές και το ταλέντο όχι μόνο να φτάσει -με τα χρόνια- στο επίπεδο του Δημήτρη Διαμαντίδη ή του Θοδωρή Παπαλουκά, αλλά γιατί όχι και να μην τους ξεπεράσει; Στα 21 του ο Διαμαντίδης ήταν στον Ηρακλή και τον γνώριζαν ελάχιστοι, ενώ στα 21 του ο Παπαλουκάς ήταν στην Δάφνη! Στα 21 του ο Σλούκας, όμως, είναι στον Ολυμπιακό και έχει ένα εξαιρετικό περιβάλλον και έναν σπουδαίο προπονητή όπως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς (αναμένεται να συνεχίσει) ώστε να δουλέψει και να βελτιωθεί περισσότερο.
Ήδη ο Κώστας Σλούκας έχει δείξει ορισμένα σπουδαία δείγματα γραφής, είτε στις μικρότερες κατηγορίες των Εθνικών μας ομάδων, είτε πρόσφατα με τον Άρη που έπαιξε ως δανεικός. Την ερχόμενη σεζόν (2011-2012) θα έχει και εκείνος, όπως και ο Κώστας Παπανικολάου, την μεγάλη ευκαιρία ώστε να πάρουν περισσότερο χρόνο συμμετοχής και να αποδείξουν την αξία τους σε μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό. Η όλη αυτή "κρίση" που έχει αγγίξει το άθλημα στην χώρα μας, σίγουρα θα δώσει την ευκαιρία ώστε να λάμψουν και τα νέα αστέρια του ελληνικού μπάσκετ. Και οι Πειραιώτες έχουν την τύχη και την χαρά να διαθέτουν τους δύο καλύτερους νέους Έλληνες μπασκετμπολίστες στο ρόστερ τους. Αμφότεροι μπορούν να αποτελέσουν ένα δίδυμο το οποίο μελλοντικά θα κάνει θραύση σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αρκεί να το πιστέψουν, να δουλέψουν, να βελτιωθούν μέσω των προπονήσεων ώστε να υπάρξει η επιθυμητή αγωνιστική τους εξέλιξη. Η χρονική συγκυρία είναι ιδανική, οπότε... αδράξτε το μομέντουμ!
www.redplanet.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου